เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ใช่ฉากในละคร แต่เป็นชีวิตจริงของสองแม่ลูก นางพันธ์ หนุนเเปง อายุ 78 ปี ผู้เป็นแม่ และลูก นายศักดา หนุนเเปง อายุ 47 ปี อยู่บ้านเลขที่ 9809 หมู่ 6 ต.เเม่คือ อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ เป็นผู้พิการในพื้นที่ตำบลแม่คือ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ที่ต้องเผชิญความยากลำบาก หลังถูกตัดสิทธิ์บัตรสวัสดิการแห่งรัฐ หรือบัตรคนจน ทั้งที่เป็นผู้พิการ ช่วยเหลือตัวเองแทบไม่ได้ และต้องพึ่งพาหลานชายเพียงคนเดียวในการดูแลชีวิตประจำวัน
นายอุดม อิ่นคำ ที่ปรึกษานายกเทศมนตรีตำบลแม่คือ ได้นำผู้สื่อข่าวลงพื้นที่เยี่ยมบ้านของสองแม่ลูก เพื่อสะท้อนสภาพความเป็นอยู่ที่แท้จริง พร้อมเรียกร้องให้หน่วยงานภาครัฐเร่งทบทวนหลักเกณฑ์การคัดกรองผู้มีสิทธิ์ได้รับสวัสดิการแห่งรัฐ หลังพบว่าผู้ที่ยากไร้และเดือดร้อนจริงกลับถูกตัดสิทธิ์
ภายในบ้านพักที่เรียบง่าย สองแม่ลูกผู้พิการใช้ชีวิตด้วยความยากลำบาก ไม่สามารถประกอบอาชีพหรือช่วยเหลือตัวเองได้เหมือนคนทั่วไป รายได้แทบไม่มี ขณะที่ภาระการดูแลตกอยู่กับหลานชาย ซึ่งต้องรับผิดชอบทั้งการดูแลผู้ป่วยและการหาเลี้ยงครอบครัว
หลังจากรัฐบาลประกาศใช้หลักเกณฑ์ใหม่ในการคัดกรองผู้ได้รับสิทธิบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ทั้งสองคนกลับถูกตัดสิทธิ์ ทำให้สูญเสียความช่วยเหลือที่เคยใช้ประคับประคองชีวิต ส่งผลให้ภาระในการดูแลตกอยู่กับอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) รวมถึงเทศบาลตำบลแม่คือ ที่ต้องเข้ามาให้ความช่วยเหลือด้านอาหาร เครื่องอุปโภคบริโภค และการดูแลในชีวิตประจำวันอย่างต่อเนื่อง
นายอุดม อิ่นคำ กล่าวว่า รู้สึกไม่สบายใจกับกรณีที่เกิดขึ้น และตั้งคำถามถึงกระบวนการพิจารณาสิทธิ์ของภาครัฐ “อยากฝากถึงรัฐบาลว่า ใช้อะไรเป็นหลักเกณฑ์ในการให้สิทธิ์ช่วยเหลือประชาชนที่ยากจนจริง ๆ ทั้งที่ข้อมูลจากเทศบาล อสม. และเจ้าหน้าที่พัฒนาชุมชนในพื้นที่ มีการสำรวจข้อเท็จจริงทุกหลังคาเรือน คนที่ลำบากจริงกลับไม่ได้รับการช่วยเหลือ จึงอยากให้รัฐบาลทบทวนหลักเกณฑ์และระบบการคัดกรองใหม่ทั้งหมด เพื่อให้ความช่วยเหลือเข้าถึงผู้ที่เดือดร้อนอย่างแท้จริง”
กรณีของสองแม่ลูกผู้พิการในตำบลแม่คือ สะท้อนให้เห็นถึงช่องว่างของระบบสวัสดิการที่อาจยังไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงในพื้นที่ แม้หน่วยงานท้องถิ่นจะมีข้อมูลและเห็นสภาพความเป็นอยู่ของประชาชนอย่างใกล้ชิด แต่ผู้ที่ควรได้รับความช่วยเหลือกลับหลุดออกจากระบบ
วันนี้ ความหวังของสองแม่ลูกไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขหรือหลักเกณฑ์ในเอกสาร แต่อยู่ที่การทบทวนระบบสวัสดิการของรัฐ เพื่อให้ความช่วยเหลือไปถึงผู้ที่เปราะบางและยากไร้จริง เพราะสำหรับคนที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ การสูญเสียสิทธิ์เพียงใบเดียว อาจหมายถึงการสูญเสียที่พึ่งสุดท้ายของชีวิต